body <__div style="background-image:url(http://www.sipiem.com/images/kenar.png); position:fixed; top:0;left:0; width:282px;height:282px; z-index:9999;"> 

* خانه مدیران جوان * Edutainment *

d.amirahmadi@gmail.com

گفت و گو
ساعت ٦:۱٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳ آبان ۱۳۸٥
 

از جمله رازهای موفقيت انسان های موفق، کوتاه بودن فاصله "انديشه" تا "عمل" آن هاست.

 Ram Charan عضو هيات پيشين هيات علمي دانشگاه هاروارد، مشاور بلندپايه مديران ارشد بزرگ ترين و موفق ترين شركت هاي صنعتي جهان، از جمله جنرال الكتريك،  فورد و دپونت، و نويسنده و مولف مقالات گوناگون و كتب متعدد در باب مديريت، با نگارش مقاله اي تحت عنوان فائق آمدن بر فرهنگ بلاتكليفي در شماره 4 آوريل 2001 ماهنامه دانشگاه هاروارد كه هشتادوچهارمين سال انتشار خود را مي گذراند، رهبران سازمان ها و بنگاه هاي اقتصادي را اين گونه مخاطب قرار داده است:

 طي ربع قرني كه در كسوت اندرزگويي در خدمت مديران ارشد سازمان هاي بزرگ بوده ام، بارها و بارها مشاهده كرده ام كه سكوت گمراه كننده حضار از يك سو و فقدان جمع بندي مشخص و ناظر بر نقش هر يك از عوامل اجرايي در تحقق هدف هاي تعيين شده از سوي ديگر، اساسا زمينه ساز اخذ تصميمات نادرست در جلسات بوده است. گسستگي ارتباطات، نبود پيوندهاي لازم، خوف از سلسله مراتب و بيگانگي و بي اعتمادي به خصيصه بارز فرهنگ سازماني تبديل شده و حضور فعال، مشتاقانه و نقش آفريني كساني را كه تحقق هدف هاي سازماني در گرو كار آن ها بوده، كم رنگ و بي اثر ساخته است.

 نخستين گام براي ايجاد، تحكيم و دوام پيوندها و ارتباطات در هر سازمان، گفت و گو است. با گفت و گو در حكم پايه اصلي كار در سازمان ها، مفروضات و انگاشت ها مورد چالش قرار مي گيرند و صحت و سقم آن ها آشكار مي شود، اطلاعات و يافته هاي افراد بين آنان رد و بدل مي گردد، مخافت ها نهان نمي ماند و آن چه در درون سينه ها نهفته  است، برون مي آيد. گفت و گو، يگانه ترفند و مهم ترين عامل افزايش و تقويت بهره وري و رشد كاركنان دانش پژوه سازمان ها است و به خوبي مي تواند به آفرينش ايده هاي جديد و شتاب دادن به آهنگ انجام كارها كمك كند و يك مزيت رقاتبي به حساب آيد كيفيت و فضاي حاكم بر گفت و گو، بر چگونگي گردآوري و فرآوري اطلاعات، نحوه تصميم گيري، تلقي و احساس افراد نسبت به يك ديگر و ميزان حساسيت آنان در قبال نتايج حاصل از تصميمات متخذه در سازمان، تاثيري تعيين كننده برجاي مي گذارد. آداب، آهنگ و محتوي گفت و گو، رفتار و باورهاي كاركنان را شكل مي دهد، و در يك كلام، به فرهنگ سازماني، هويت مي بخشد. گفت و گو در مقايسه با ساير راه كارها، از جمله نظام پاداش، تغيير ساختار و تدوين و ابلاغ هدف هاي سازماني، به مراتب سريع تر و پايدارتر، درخدمت تعالي سازمان ها قرار مي گيرد. گفت و گو، ثمربخشي، خلاقيت و روح ابتكار را در كاركنان ايجاد و تشويق مي كند و بين ايده هاي ظاهرا بي  ارتباط و منزوي از يك ديگر، همبستگي برقرار مي سازد. گفت و گو، كينه را به مهر و محبت، بيگانگي را به يگانگي، ياس را به اميد و بدي را به خوبي، و در يك كلام، ناكامي را به كاميابي تبديل مي نمايد.

 پالايش سيما و چهره سازمان ها از فرهنگ بلاتكليفي، در گرو حضور رهبراني است كه با شفاف ساختن فرايد تصميم گيري و ابهام زدايي از نظام ارزش ها، صداقت و صراحت، صميمت و مهرباني و بالاخره با قاطعيت و صلابت خود و بسيج تمامي عوامل موجود براي تحقق هدف هاي تعيين شده، فضايي آكنده از اعتماد و همدلي را در ميان انسان ها به وجود مي آورند.

 


 
comment نظرات ()