body <__div style="background-image:url(http://www.sipiem.com/images/kenar.png); position:fixed; top:0;left:0; width:282px;height:282px; z-index:9999;"> 

* خانه مدیران جوان * Edutainment *

d.amirahmadi@gmail.com

نتایج یک تحقیق - قسمت دوم
ساعت ٤:٢۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٩ شهریور ۱۳۸٦
 

مجموعا ٧٨٧ نظر داده شده بود. گالتون به غیر از تهیه یک سری منحنی آماری دست به محاسبه متوسط نظرات زد. او می خواست دریابد عقل جمعی مردم پلیموت چگونه قضاوت کرده است. بدون شک تصور او این بود که عدد مزبور فرسنگ ها از عدد واقعی فاصله خواهد داشت چرا که از دید وی افراد خنگ و عقب مانده در آن جمع، اکثریت قاطع را تشکیل می دادند. 

متوسط نظرات جمعیت این بود که گاو نر ١١٩٧ پوند وزن دارد و وزن واقعی گاو که در روز مسابقه وزن کشی شد ١١٩٨ پوند بود. گالتون اشتباه می کرد. نظر جمع تقریبا به طور کامل با واقعیت تطابق داشت. 

گالتون نوشت، نتایج نشان می دهد که قضاوت های جمعی و دموکراتیک از اعتبار بیشتری نسبت به آن چه که من انتظار داشتم برخوردارند. این حداقل چیزی بود که گالتون می توانست گفته باشد.

در ساعت یازده و سی و هشت دقیقه صبح روز ٢٨ ژانویه  ١٩٨۶فضاپیمای چلنجر(Challenger)  از پایگاه کیپ کارناوال به فضا پرتاب شد. ٧۴ ثانیه بعد، ١۶ کیلومتر از سطح زمین فاصله گرفته بود و هم چنان رو به اوج بود که ناگهان انفجار مهیبی صورت گرفت. جریان که به طور زنده از چندین کانال تلویزیونی پخش می شد همه اخبار را تحت الشعاع قرار داد. خبر انفجار ٨ دقیقه بعد بر روی سر خط اخبار بازار بورس نیویورک ظاهر شد. مردم زیاد معطل نشدند. 

فروش سهام چهار شرکت پیمانکاری که در پروژه چلنجر شرکت داشتند به طور دیوانه وار آغاز گردید،

  • راکول اینترنشنال (International Rockwell) که سفینه و موتور را ساخته بود،
  • لاکهید (Lockheed ) که مدیریت پروژه را بر روی زمین برعهده داشت،
  • مارتین ماریتا (Martin Marietta ) که مخزن سوخت را ساخته بود
  • مورتون تیوکول ( Morton Thiokol ) که ساخت راکت سوخت جامد را برعهده داشت.

٢١ دقیقه پس از انفجار سهام لکهید ۵ درصد، مارتین ماریتا ٣ درصد و راک ول ۶ درصد سقوط کرد.

سهام مورتون تیوکول بیش از همه با سقوط روبرو شد. دو استاد رشته امور مالی "مایکل مالونی (Michael T. Maloney) و هرولد مالهرین (Harold Mulherin ) در مطالعه ای که در خصوص تاثیرفاجعه چلنجر بر بازار بورس انجام داده اند می نویسند...

" آن قدر فروشنده زیاد بود وخریدار کم که معامله برروی سهام این شرکت  (مورتون تیوکول) به طور موقت متوقف گردید. یک ساعت بعد که معامله برروی سهام آن آغاز گردید قیمت ها پیشاپیش ۶ درصد سقوط کرده بود. در پایان روز این سقوط به دو برابر افزایش یافته و به ١٢ درصد رسید. سهام سه شرکت دیگر به طورعجیبی خود را بازسازی کرده و به طور خزنده افزایش یافتند تا آن که در پایان روز کاهش قیمت به ٣ درصد محدود گشت.

مفهوم آن چه که گذشت این است که نظر جامعه بر این بود که مورتون تیوکول شرکتی است که در انفجار چلنجر بیش از همه مقصر بوده است". 

چنان که مالونی ومالهرین درمطالعات خود نشان دادند در روز وقوع فاجعه کوچک ترین بحثی و صحبتی بر سر این که چه شرکتی مقصر است در رسانه ها نشد. روز بعد سرمقاله نیویورک تایمز از دو احتمال سخن راند که هیچ یک کمترین اشاره ای به تیوکول نداشت. ۶ ماه مطالعه کمیسیون منتخب رییس جمهور به طول انجامید و نتیجه به دست آمده این بود که واشرهای محفظه سوخت جامد در هوای سرد دچاراشکال شده و ترک می خورد.

ریچارد فی من (Richard Feyman) فیزیکدانی بود که در برابر کنگره آمریکا واشر مورد بحث را در لیوانی از آب یخ انداخت و پس از مدتی نشان داد که واشر مزبور بر اثر سرما دچار شکنندگی شده است. بر اثر نشد از کناره های این واشر گازهای بسیار داغ حاصل از احتراق سوخت به محفظه سوخت نفوذ کرده و انفجار فاجعه آمیزرا باعث گردیدند. تیوکول مقصر شناخته شد و شرکت های دیگر مبرا شدند. به عبارت دیگر ظرف مدت نیم ساعت پس از انفجار، بازار بورس دریافته بود که مقصر اصلی چه شرکتی است...


 
comment نظرات ()