آئينه حقيقت

يك حكايت قديمي است كه در آن حقيقت به آينه اي تشبيه شده و اين آينه در دست خداوند بوده و روزي آينه مي افتد و مي شكند و هر كدام از انسان هاي جوياي حقيقت تكه اي از آينه را برداشته از آن خود مي كند و به همين دليل هر تكه از حقيقت نزد كسي است و هرگز نمي توان كمال حقيقت را در انساني واحد جست وجو كرد. شايد براي همين است كه جهت دريافت و درك هر چه بهتر حقيقت مي بايد ديدگاهي جهانشمول تر و انسان محورتر داشت و هر چه اين ديدگاه وسيع تر باشد و انسان هاي بيشتري را شامل شود، براي دست يافتن به حقيقت مستعدتر است.

/ 0 نظر / 4 بازدید